قریب - نظرات

در پاسخ به مطلب: لینک

این مشکل را امروزه خیلی ها دارند. ما نیز هم!
یک راه حل می تونه این باشه که در یک حد محدود از هر اثر استفاده کنیم. برای اینکار لازمه که ما هدف خودمون رو مشخص کنیم. یعنی اینکه ما چرا می خواهیم این اثر رو ببینیم یا بخونیم؟ صرفا برای آشنا شدن یا مثلا برای لذت بردن از اون یا نقد اون یا بررسی اثراتی که می تونه این رمان یا فیلم در مخاطب داشته باشه یا ... یا ...
وقتی هدف مشخص بشه، راحت تر می شه راه و شیوه استفاده از اون رمان یا فیلم رو مشخص کرد. برای مثال وقتی هدف، فقط کسب خبر باشه، می شه سایت های خبر خارجی رو به صورت صرفا متن و بدون عکس مطالعه کرد. در بحث به روز بودن، کافی است که موضوع کلی اثر و نهایتا یک خلاصه ای از آن را بدانیم که آنرا هم از سایت های زیادی می شه پیدا کرد. اما اگر بخواهیم فیلم ساز یا داستان نویس باشیم، مساله متفاوت خواهد بود.

در پاسخ به مطلب: لینک

فکر کنم باید در هر زمان: 1. آدم نیتش رو برای خدا خالص کنه. 2. سعی کنه بینش خودش رو بالا ببره که خوب بتونه وظیفه خودش رو تشخیص بده. تشخیص اینکه خدا از او چی انتظار داره 3. سعی کنه کاملا و  با نیت درست، به این وظیفه عمل کنه. مجاهدت کنه.
اون زمان، یک آزمایش برای همه پیش اومد.
اونها در اون زمان، به این وظیفه خودشون درست و کامل عمل کردن. بودن کسایی که در همون زمان، میرفتن جبهه و از ترس، دیگه اون طرفا بر نمی گشتن. یا کسایی که به هزار توجیه، حتی کشور رو ترک کردن و به بهانه ای رفتن اون ور که آسوده باشن یا در کشور، به زن و بچه خودشون چسبیدن و بی خیال دشمن! حداقل تهران رو که خودم یادمه!
پناه به خدا از بی آبرویی و رو سیاهی در میدان های آزمایش.

در پاسخ به خبر: لینک

کاش خبرنگار، این سوال مهم را هم می پرسید که پسر شما، بین اغتشاش گران چه کار می کرد؟! که حالا آنرا شهید هم می نامید!

این درست است که آن تعداد از افراد پرسنل زندان کهریزک مقصر بوده اند. این درست است که با زندانی، فارغ از اینکه چه جرمی انجام داده، باید به خوبی برخورد کرد و در کنار، مجازاتش نیز کرد.

اما گویی این بخش به کل فراموش شده است که آقای محسن روح الامینی به دلیل ایجاد اغتشاش بازداشت شده بودند!

شهید خواندن او دیگر از آن زیر آبی رفتن های آقای روح الامینی و همسرش است! بالاخره آدم باید یک جور نشان بدهد که اصلاح طلب است یا نه؟! حالا نهایتا از اون دسته اصلاح طلبانی که یکی به نعل می کوبند و یکی به میخ!

در پاسخ به مطلب: لینک

نکته اصلی آن، همان بررسی همه چیز بدون در نظر گرفتن خدای متعال است.

با این کار، حتی اساتید بدون آنکه بدانند، در جهت الحاد گام بر می دارند.
مثلا در رشته کامپیوتر، بسیاری از الگوریتم ها، از سیستم های طبیعی موجود در بدن موجودات زنده الهام گرفته می شود. اما کوچکترین اشاره ای به قدرت خالق آنها نمی شود. این ضعف است که اساتید، ابا دارند از آنکه از خدا نامی ببرند.
مطمئن هستم که در مورد برخی، این اشتباه، سهوی است و گاهی تنها یک خجالت ساده از اینکه وارد مباحث دینی شوند.
اما به هر حال، این کار، اثر خود را دارد.

در پاسخ به مطلب: لینک

دیدگاه های اسلام در زمینه جایگاه زنان و مردان، به راستی کارگشا و زیباست و خصوصیات اخلاقی اونها رو لحاظ کرده. مشکل اساسی در جامعه ما، اینه که زنان ما، عموما از کودکی، مرد تربیت می شن و در نتیجه دوست دارن که مانند مردان رفتار کنن. از طرفی، بخشی از وجود اونها که همون غریزه است، هنوز زن باقی مانده. این می شه که زنان جامعه، همیشه از خودشون ناراضی و بی قرار هستند. چون غریزه اونها می گه زن هستن و تربیت اونها از بچگی، می گه که مرد هستن. عکسش هم برای پسران صادقه. یک نکته اصلی همینه. باید دختر را زنانه و پسر را مردانه تربیت کرد.

در پاسخ به مطلب: لینک

به نظرم این اشکال کار آقای محمدی بوده است که به جای جستجو در اسناد نهضت آزادی، به فرزند آقای بازرگان رجوع کرده اند.

این یک اشکال بسیاری از افراد جامعه است که فرزند یک فرد را، نماینده رسمی و وکیل او می شمارند!

به نظرم طبیعی است که یک فرزند از پدر و گفته های او، اطلاع دقیقی نداشته باشد!

این اشتباه در خیلی از جریان ها رخ می دهد. برای یافتن عقاید شهید، به فرزند او مراجعه می کنند تا به زندگی و سیره او؛

خط امام را در نوه او جستجو می کنند تا در سخنرانی ها و نامه های او!

به هر صورت، کار اصولی و درست را خود شما انجام داده اید که به اسناد رجوع کردید.

در پاسخ به مطلب: لینک

خیلی هاش درسته. هرچند که این درست نیست که خطاهایی را که از نظر بزرگی و دامنه تاثیر با هم خیلی تفاوت دارند، در کنار هم قرار دهیم.

به این موارد، اضافه کنید: بر هم زدن امنیت و آرامش جامعه و ایجاد هیاهوی فریب کارانه.

در مورد آخر، در عین اینکه با ضرب و شتم بی گناه مخالفم، اما این را هم درست نمی دانم که دانشگاه را یک حصر بدانیم که دانشجو بتواند هر کاری بخواهد بکند و از عواقب و مجازات کارهایش فرار کند.

در پاسخ به مطلب: لینک

خیلی از سپاهیان و بسیجیان، همان روزها هم به اظهارات و اقدامات آقای موسوی مشکوک بودند. فکر می کنم هر چیزی که ما امروز افراد می بینیم، ریشه ای دارد که آنرا می توان در رفتارهای گذشته فرد دید.

به هر صورت، آن زمان اگر فرد تازه از راه رسیده ای مانند آقای موسوی (به سوابق ایشان قبل از انقلاب و یا زمان انقلاب رجوع کنید) می خواست گوشه ای از مخالفت های خود با ولایت فقیه را بروز بدهد، مطمئن باشید نه تنها در جایگاه نخست وزیری، بلکه در هیچ کجای بدنه نظام آن زمان که مملو از اطاعت از رهبری (حداقل به ظاهر) بود، جایی نمی توانست برای خود پیدا کند. به علاوه که در آن زمان، مردم اگر کسی مخالف امام حرف می زد، خیلی راحت او را به زیر می کشیدند.

قدیمیا می گفتن تب تند، زود سرد می شه!

در پاسخ به مطلب: لینک

این روزها که ایراد گرفتن از زندگی مسلمونا، کالای نویی نیست.

هرکسی در این وادی، خیر خواهانه و بد خواهانه، ایرادی گرفته است.

دنبال نگاهی هستم که خوبی ها را ببیند.

نه مثل خیلی از فیلم ها که به نشون دادن نماز خوندن یک شخصیت فیلم بسنده می کنند. یا ریشی و چادری و ...

راستی کدوم عالم بود که می گفت، در ذهن ما، دین رو از بچگی، فردی ترسیم کرده اند. در تمام جامعه همین طور است. کدام یک از ما وقتی می شنویم که یکی مومن است، اولین چیزی که به ذهنمان می آید این است که مدافع ولایت فقیه است؟

در پاسخ به مطلب: لینک

مخاطب پیام اوباما به صورت مشخص، مردم ایرانه.

حال باید دید کدام مردم ایران!

یک دسته که به رهبر نگاه می کنند رو نمی شه گول زد چون رهبر دارن و هدایتشون می کنه.

اما برای گول زدن دسته دیگه، باید اوباما وجهه مثبت بگیره. به تاریخ ایران که مورد علاقه این دسته هست، احترام بذاره و ...

اون نمی گه چطور می شه گذشته رو فراموش کرد و 55 میلیون دلاری رو که در امریکا چند روز قبل از این پیام برای جنگ نرم بر علیه ایران تصویب شد ندید.

اون نمیگه که این همه دشمنی با ایران در رسانه های امریکا برای چیست. اون نمی گه این همه خانواده شهدا، چه در جنگ و چه توسط منافقین، چطور می تونن شب بی خیال بخوابن و دست پلید امریکا رو در کشته شدن عزیزشون فراموش کنن.

این پیام های تبلیغاتی، کی رو گول می زنه؟ تنها کسی که جریان رو نمی دونه.

در پاسخ به مطلب: لینک

جنبش نرم افزاری و یا اصولا هر جهش علمی، نیاز به انسانهایی از خود گذشته و مخلص دارد.

اکنون در جامعه ما، اکثریت قریب به اتفاق محققین، به نوعی شرک دچار شده اند.

منفعت گرایی (چه از نوعی مالی و چه از نوع منصب و عنوان)، بلایی است که تا از جامعه علمی ما برداشته نشود، امید به جنبش نرم افزاری، امیدیست واهی و انفرادی و نه یک حرکت اجتماعی.

این همه کنفرانس های رنگارنگ و مقاله بازی های بی ثمر. این همه عنوان و جایزه بدون کاربرد عملی. این همه مدرک گرایی و درست خواندن های بی ثمر، همه پیامد همین منفعت گرایی است.

یک حرکت اجتماعی درست، ایجاد یک شالوده سالم را می طلبد که همان اخلاص و سپس دعوت به تلاش و خلاقیت است.

موفق باشید.

در پاسخ به مطلب: لینک

هیچ کس با یک دستور اشتباه موافق نیست.

اما در دولت های قبل، برخی مدیران، برای افزودن به تجملات دفتر خود، خرج های میلیونی می کردند.

باز، خدا پدر و مادر این وزیر را بیامرزد که هدفش، افزودن دیدارهای مردمی و تکریم ارباب رجوع بوده.

به نظرم در این میان، بیشتر آن مدیر میانی مقصر است که بابت تخلیه سه طبقه ساختمان، سیصد میلیون، ریخت و پاش کرده!

در پاسخ به مطلب:

http://bamdadi.com/2009/10/13/why-europe-gave-obama-the-peace-prize

تحلیل خوبی بود.

البته من کلا با این جایزه دادن های بین المللی مشکل دارم.

چون امروزه، سیاست، جزئی از همه اقدامات اقتصادی، اجتماعی و حتی علمی شده.

و وقتی من، منطق و عقیده اونها رو درست نمی دونم، بدیهیه که سیاست اونها رو هم که:

یا بر مبنای عقیده آنها است،

و یا سود شخصی آنها (و اگر به صورت مقطعی به سود کس دیگری هم فکر می کنند، در نهایت هدف سود شخصی را دارند. مثل احداث راه آهن در ایران برای تسهیل جنگ خود و یا آباد کردن هند مستعمره برای راحت اداره کردن آن و ...) دست نمی دونم یا در بد ترین صورت سودگرایانه شخصی و اومانیستی، به نفع من نیست!

در پاسخ به مطلب: لینک

خدا خیرش بده علامه رو.

دقیقا نکته همینه.

اول اینکه باید با تکیه بر اشتراکات، محبت رو زیاد کرد و در مقابل دشمن ایستاد و در عین حال، از عقیده خود دست بر نداشت و بر پایه تعقل و بحث برادرانه، به دنبال عقیده درست بود.

دوم هم اینکه هر دو یا چند طرف دنبال وحدت باشند نه یک طرف (البته همیشه در این میان، اون کسی که بر حقه، معمولا بیشتر دنبال وحدته، چون به چشم یک وظیفه بهش نگاه می کنه). در مورد وهابی ها (و نه برادران اهل سنت)، این قضیه بارزه. هر چقدر ما به اونها برادر می گوییم، اما آنها اصلا ما رو به مسلمونی قبول ندارن.

با این حال، ما بر برادر بودن خودمان تاکید می کنیم. مانند رفتار حضرت علی علیه السلام در این بیست و پنج سال. جز 40 روز، بقیه اوقات در نمازها و اجتماعات مسلمین شرکت کرد، با اونکه اون همه ظلم بر ایشان و خانواده مکرمشان رفته بود.

حفظ وحدت، وظیفه ایه بس خطیر و سخت.

در پاسخ به مطلب: لینک

فکر خوبیه. البته به اینها اضافه کنید، صرفه جویی در مصرف برق و آب رو.

در زمینه آب، به نظرم باید یک سری از وسایل بهداشتی خانه آدم عوض بشه تا بهتر بشه صرف جویی کرد. مثلا استفاده از شیر های اهرمی یا حتی هوشمند به جای شیر های پیچشی.

در زمینه برق هم این لامپ های کم مصرف جدا خوبه.

و یا انجام کارهای روز در اتاقی که نور بیشتری داره که حتی الامکان از روشن کردن برق خود داری بشه.

یا استفاده کمتر از تلویزیون.

یا روشن کردن وسایل برقی در روز به جای شب که ساعات اوج مصرفه.

اما اسراف نکردن عمر، امری است که خیلی سخته.

در پاسخ به مطلب: لینک

به نظرم یکی از مهمترین چیزها در آموزش، ابتدا فراگرفتن هدف از آموزش است. چیزی که در سیستم ما فراموش شده است.

یعنی ابتدا باید جهان بینی به کودک داده شود که چرا می خواهد یاد بگیرد.

این آموختن هدف، خودش کلی از مشکلات را حل می کند.

در آن صورت اگر سیستم، در باقی قضیه هم مشکل داشت، می توان امید داشته که این کودک، خودش به مقابله با سیستم آموزشی بپردازد و درخواست کند که به او چیزی را بیاموزند که او را به هدفش برساند.

در پاسخ به مطلب: لینک

افرادی مثل آقای سروش، توی خود نظام اسلامی رشد کردند و این گونه به مواضع خود پشت کرده اند. اشکالی ندارد. مگر خدا به کسی نیاز دارد؟ خدا خودش گفته که اگر همه شما هم پشت کنید، نابودتان می کنم و قومی دیگر را می آورم. خوب ایشان هم اینطور فکر می کنند؟ بکنند. افراد بزرگ تر از اینها هم داشته ایم که به انقلاب پشت کرده اند.

طبق آیه قرآن، آنها می گویند که ما مصلحیم. آگاه باشید که همانا آنها خود مفسدند اما درک نمی کنند.

اگر اندکی به سیر اعتقادی ایشان در طول این سالها نظر داشته باشیم، متوجه می شویم که ایشان، اکنون در کجا قرار دارند و با کدام خدا مناجات می کنند (طبق نامه).

اتفاقا طبق نامه خود ایشان، "به دیانت و نبوت پشت کنند اما به ولایت شما پشت نکنند". وقتی موضع گیری های ایشان را نسبت به دیانت و نبوت می بینیم، می خواهید که در مورد ولایت، چه دیدی داشته باشند؟!

در کشور استبداد جهانی نشسته است و این دیار و مملکت را خیمه استبداد می خواند! اگر کمی به فعالیت های اخیر امریکا در جهان و موضع گیری های آن دقت می کرد، متوجه می شد که استبداد و قدرت طلبی در خیمه کیست!

دیگر، لفاظی های دینی اش مانند آبروی خدا، به کنار!

اما چیزی که برایم جالب است، اینکه ایشان، این همه از دین مایه می گذارند و خود را اینگونه معرفی می کنند که "من که عمری درد دین داشته ام و درس دین داده ام" و با این حال، دیگران را متهم می کنند که از دین خرج می کنند و ...!

در پاسخ به مطلب: لینک

من مصاحبه رو گوش دادم. چند تا نکته توی اون جالب بود.

اول اینکه چه آدم های مهربونی که دختر رو می دزدن اما اجازه میدن جواب اس ام اس رو بده و با موبایل تماس بگیره و این حرفا رو بزنه!

بعد هم چه جالب که بازداشت کنندگان، این قدر آدم کم دارن که همونی که جواد امام رو بازداشت کرده باید بیاد و دخترش رو بدزده!

بعد هم جالبه که آدم دزدای به ظاهر مذهبی، چقدر سعه صدر داشتن که حتی اجازه دادن دختره در تماس تلفنیش، بگه چرا چادر از سرش کشیده اند و ....

به نظرم خیلی جالب یک خبر ساخته اند و توش همه گونه توهینی رو قرار دادن که هر کسی با هر سلیقه و اعتقاداتی وقتی اونو میشنوه تحت تاثیر قرار بگیره.

کاش حداقل توی طراحی این سناریو، این قدر سوتی نمی دادن!

در پاسخ به مطلب: لینک

دشمنی که شاخ و دم نداره. اینه اون محبت به اهل بیتی که پیامبر که درود خدا بر او و خاندان پاکش باد، به اون دستور داده بودند!

حرم پیامبر رو گذاشتند و حرم اهل بیتش رو خراب کردند.

یکی نیست بگه اگه حرم مشکل شرک و این بهانه ها رو داره که شما می گید، چرا حرم پیامبر عظیم الشان اسلام رو می سازید و نوسازی می کنید؟ و ...

اگر هم مشکلی نداره، چرا اون حرم ها رو که مال اهل بیت خاصه اون حضرت بوده (حتی به گفته خود اهل سنت - نمونه اش در تفسیر رازی هست.) که حداقل، واجب المحبة بودن، خراب کردید؟

در پاسخ به مطلب: لینک

می دونید، مردم سه حالت دارن:

یک عده به خدا می نگرند و دستور او.

یک عده هرچند مثل دسته اول نیستند اما با این وجود، آزاده هستند و به اصطلاح اعتماد به نفس دارن.

دسته سومی هم هست که ضعیفند و همیشه طرف رو از خودشون قوی تر می بینند.

عموم دسته اول، شکی ندارند که انسان باید عقایدش رو در سیاست بروز بدن و این رفتار رو به دلیل تقرب به خدای سبحان انجام می دن.

دسته دوم در زمینه سیاست خارجی، تنها منفعت ایران و ایرانی رو می بینند. این دسته هم باید توجه داشته باشن که یک ایران مستقل و ابر قدرت و حداقل تاثیر گذار در عرصه بین الملل حتی با وضعیت مالی ضعیفتر، خیلی بهتر است از یک ایران وابسته سیاسی اما با وضع مالی بهتر.

اما دسته سوم، عقیده شون اینه که آسه برو، اسه بیا، که گربه شاخت نزنه!

البته باید توجه داشته باشیم که افراد معمولا بروز نمی دن که جزء کدوم دسته هستند. خوب، آدم با رفتارش، خودش تعیین می کنه که در کدوم دسته قرار بگیره.

البته ابتدا باید مسیر و تاریخ رو در این زمینه ببینه که در تاریخ، هر جا ما چیزی به دست آورده ایم، بابتش خیلی زحمت کشیده ایم و از طرف خارج خیلی محکوم شده ایم که طبیعی است.

در پاسخ به مطلب: لینک

در تایید حرف شما در مذمت برخی سکوتها،

در فتنه پس از رحلت پیامبر خاتم که درود و سلام خدا بر او و خاندان پاکش باد، مادرمان فاطمه زهرا سلام الله علیها در خطبه ای که در مسجد ایراد فرمودند و به خطبه فدک معروف است، از سکوت صحابه ایراد گرفتند:

"ای حافظان اسلام! این ضعف و غفلت در مورد حق من از چیست؟ و این سهل انگاری از دادخواهی من چرا؟...

به هوش باشید که من می بینم به تنبلی و تن آسائی همیشگی دل نهاده اید و آنکس را که سزاوارتر به قبض و بسط امور بود از زمامداری دور کرده اید. با راحت باش خلوت کرده اید و از تنگنای زندگی سخت به فراخنای آن رسیده اید...

بدانید آنچه من گفتم با معرفت کامل بود به سستی که در خوی شما پدید آمده و آشنائی که قلب شما با بی وفائی و خیانت حاصل نموده است."

سلام و رحمت خدا بر او باد و گشایش از داغش، نزدیک.

در پاسخ به مطلب: لینک

انصافا صحبت های آقای احمدی نژاد در سازمان ملل، صحبت های خوبی بود. اگر اعتقاد به ظهور مهدی فاطمه که سلام و درود خدا بر او و سلاله پاکش باد داریم، نباید از اظهار و انتشار آن در دنیا، واهمه ای داشته باشیم. چرا که مهدی ما، مهدی آنها نیز هست. علاوه بر اینکه باید در همه حال، وجود ظالم رو در جهان متذکر شد تا با تبلیغات ظالم، مردم ظلم او را در زندگی خود فراموش نکنند. خیلی از مظلومین عالم با صحبت های ایشان دلشاد می شوند.

در پاسخ به مطلب: لینک

حرف های این استاد بزرگوار به روی چشم. ناگفته نماند که همه این حرف ها در اطاعت و دنباله روی از سخنان رهبری بود. ایشان با دورنگری، ایرادهای دو طرف را می بیند نه جناحی عمل کند. اما من از شما در عجبم که دنبال مواردی می گردید که بیشتر اختلاف انگیز است تا وحدت آفرین. توجه کنید که اگر می گویند وحدت، یعنی همه به دنبال حفظ وحدت باشیم نه فقط یک عده خاص. (یک مثال: وقتی در دعوا جلوی فقط یک طرف را بگیریم، خوب مظلوم واقع می شود و کتک می خورد. باید جلوی هر دو طرف را گرفت تا دعوا فیصله یابد.) فرمایش آقا هم خطاب به همه مردم بود.

در پاسخ به مطلب: لینک

عزیزی با استفاده از آیه "جاء الحق و زهق الباطل ان الباطل کان زهوقا" می گفت که کافیه که حق وارد صحنه بشه. باطل خودش، خودش رو خراب می کنه و فرو می ریزه.

به عبارتی، باطل، از ابتدا هم زهوق یعنی از بین رفتنی بوده. ولی چون حق به صحنه نیومده بوده، این از بین رفتن اتفاق نیفتاده بوده.

ما باید در رابطه با صهیونیسم، اطلاع رسانی و روشن گری کنیم. اقداماتش، تاریخچه پیدایشش رو اون طور که رخ داده به همه بگیم. اتحاد مسلمونا رو جلب کنیم که جلوش وایسن. ان شاء الله که از بین رفتن این متجاوز ها رو به چشم می بینیم.

در پاسخ به مطلب: لینک

1. باید توجه کنیم که اولویت چیست. چه چیز مهم تر است. مبادا پرداختن به یک کوچک، ما را از یک بزرگ، باز دارد. چه ما، چه نخبگان سیاسی و اصلا همه.

2. این آقایان، ایرادی می بینند و می خواهند این ایراد را گوشزد کنند (البته در مورد برخی از این آقایان، امیدوارم این طور باشد). اما با آنکه ما خیلی از نکات مثبت فرد را می دانیم، مشکل این است که یا آنها را نمی گوییم، یا در حد تعارف و به شیوه ای رسمی آنها را بیان می کنیم اما اشکالات را به شیوه ای سخنورانه و بلیغ بیان می کنیم. باید توجه کرد که برای شاد نکردن دشمن، اگر نکته مثبتی می بینیم، به همان شیوه بلیغ، آنرا بیان و تشویق کنیم و اگر نکته منفی ای می بینیم، آنرا هم خیر خواهانه بیان کنیم. با تمام شرایط امر به معروف و نهی از منکر که نباید فراموش شود.

در پاسخ به مطلب: لینک

یک نکته مهم در خلقت ما هست که نباید از اون غافل بشیم و اون عشق و محبته. فکر می کنین حکمت این همه بسم الله الرحمن الرحیم چیست؟ فکر می کنین مقامی بالاتر از عشق و محبت به وجود اقدس و پاکش هست؟ شاید بشه دین رو به دو بخش تقسیم کرد. جهان بینی و ایدئولوژی. در بخش جهان بینی، خدا و در نتیجه مخلوقاتش رو به ما می شناساند. و در بخش ایدئولوژی، نحوه رسیدن به این یگانه هستی آفرین را به ما می فهماند.

در پاسخ به مطلب: لینک

همه کشته شدگان در نگاه اول در سراسر دنیا شبیه همند.

اما وقتی آرمان های آنها را نگاه می کنیم، منش آنها در زندگی شان را، اعتقادات آنها را، موضع گیری های سیاسی آنها قبل از کشته شدنشان را، تازه می فهمیم که چقدر متفاوت است کشته با شهید.

می دانید کار منافق چیست؟ وارونه جلوه دادن.

کفر را ایمان وانمود می کند. کشته را شهید. خط مخالف امام را خط امام، کژی را راستی، دروغ را صداقت. در قرآن عده ای بیان شده اند که می گویند ما مصلحیم. اما در حقیقت مفسدند. چرا؟ شاید چون ملاک و معیار را گم کرده اند (به عمد یا به سهو).

در پاسخ به مطلب : http://kouroshz.blogfa.com/post-606.aspx

یک نکته در مورد سیاست روز که فرمودید. در عین حال که من اون اسم بردن رو درست نمی دونستم (البته باید شرایطی فراهم باشد که اگر فردی می خواهد با یک جریان مثلا هاشمی ای مبارزه کند، بتواند) اما طرف مقابل هم غیبت زیاد تری رو انجام داده بود که طرفدارانش، این اقدام رو آزادی بیان و آزاد مردی نامیده بودند. یادمون نرفته که ایشان، سه ماه در همه شهرستانها، در همه سخنرانی ها، هرچه دلش می خواست به آقای احمدی نژاد و عملکردش می گفت. بی آنکه ایشان حضور داشته باشند که از خود دفاع کنند. می دانید که طبق تعریف غیبت که شما به آن استناد می کنید، دفاع باید در همان مجلس باشد. چون آبرویی که در یک مجلس می رود، شاید با ده تا مجلس دفاعیه هم بر نگردد.

در پاسخ به مطلب: لینک

دقیقا ! به مساله خوبی اشاره کردید. دوست داشتم من هم مطلبی در این باره بنویسم. به عقیده من، خیلی از آفت های مهم دین داری، در تاریخ اسلام یک بار رخ داده است. وقتی خط، شناخته شد، یعنی رفتار صحیح در آن موقعیت تصمیم گیری، شناخته شده است. و این مطلب، یعنی اینکه آدم می فهمد که در هر کجا، چگونه باید رفتار کند. شاهد های مختلفی بر این مطلب هست. وقتی شما به مهدی فاطمه که سلام و درود خدا بر او باد می گویید منتقم خون حسین علیه السلام، یعنی جبهه مخالف امام حسین علیه السلام، تا آخر تاریخ وجود دارد. و این جبهه هم همین طور. پس مسائل و آفت ها در تاریخ، تکرار می شوند. و ماندن با همه چهارده معصوم علیه السلام، یعنی دریافتن اینکه در هر آزمون، چه کاری درست است و چه کاری غلط. حالی مسائل روحانی و پشت پرده قضیه که بماند! و همین طور استفاده از آموزه های این نور های خدای سبحان بر روی زمین!

در پاسخ به مطلب : لینک

دقیقا نکته همین است. تا وقتی که یک معصوم، کاندید انتخابات نشده است، تکلیف همین است. انتخاب کسی که بیشترین مطابقت را با اصول و ملاک های داده شده در اسلام داشته باشد. و در انتخابات اخیر، آقای احمدی نژاد، دارای این جایگاه بود. شاید اگر کاندید های دیگری هم بود، کس دیگری را انتخاب می کردیم. ما نه با کسی پسر خاله هستیم، نه با کسی آبگوشتی خورده ایم که دینی به او داشته باشیم. ما فقط و فقط به خداوند تعهد داده ایم که بنده او باشیم و بس!
حق نگهدارتون

در پاسخ به مطلب :http://mohajerani.maktuob.net/archives/2009/08/31/1259.php

عجیب است که در نوشتار پیرامون ماه رمضان خود هم بر دیگران می تازید! اما دم از استغفار می زنید!
---------------
ذره ای می گویم چون شاید زمانی گوشی بهوش باشد... ایمان انسان باید منجر به یک لیست اولیت بندی شده از اصول باشد. تا آنجا که ما می دانیم، در صدر این لیست، ولایت است. حفظ نظام است نه ادعای بی اثبات. به قول طلبه ها: فذکّر.

در پاسخ به مطلب :http://sigarchi.net/blog/?p=3053

فکر می کنم عکس اول مربوط به تجمع دفاع از غزه در مقابل دفتر حفظ منافع مصر باشد.

چرا قضیه را از این طرف نمی بینید؟ یک نفر نخبه نمی تواند به عنوان یک آدم، در تجمع اعتراض به کشته شدن این همه آدم در غزه، شرکت کند؟! آنهم یک تجمع دارای مجوز؟! من خودم در آن جمع بودم. آن جمع معترضین پر بود از دانشجویانی که اتفاقا جزء بچه های درس خوان بهترین دانشگاه های ما بودند. چند تا از آنها را می خواهید نمونه بیاورم؟ شما اگر در یک کشور خارجی بودید هم همین را می گفتید؟ آنجا هم خیلی از دانشجویان در دفاع از غزه، تجمع کردند.

در پاسخ به مطلب: لینک

من به عنوان یک پروژه تحقیقاتی، خیلی دوست دارم که گذشته سیاسی و تمام اظهار نظر ها و دیدگاه های تمام افراد فعال سیاسی حال حاضر بررسی بشه. به نظرم خیلی از چیزها رو بشه. حرف آقا که یادتونه. خیلی ها در دوره ای یک تند روی هایی کردند و الان همان ها 180 درجه تغییر موضع داده اند. به عبارتی می شود خط شناسی نفاق. در زمان حضرت علی علیه السلام هم سابقه داشته است. کسانی که دو آتشه و تند بوده اند و بعد ها به دشمنان ایشان تبدیل شده اند. محکم بودن خوب و لازم است اما به شرطی که روی اصول درست و محکمی چسبیده باشیم. یکی از مهمترین این اصول، ولایت است.

در پاسخ به مطلب : لینک

یک اختلاف دیگر هم وجود دارد که به آن اشاره نکردید. آن هم سیاسی کاری است. توجه دارید که رهبر، خطاب به نخبگان فرمودند، این سیاسی کاری ها از عقل نیست. العقل ما عبد به الرحمن. عقل آن است که با آن، خدای رحمان پرستیده شود. آقای هاشمی از همان ابتدای انقلاب، علاقه زیادی به سیاسی کاری و پیچیده نشان دادن و پیچیده کردن مسائل داشته اند. درست است که به او می گفته اند آیت الله چرچیل؟ چیزی که اسلام آنرا نمی پسندد. البته اسلام با توجه به مصلحت موافق است. اما با دروغ و نیرنگ مخالف است. با خلاف واقع، بیان کردن موضوعات مخالف است. چیزی که اگر به تاریخ انقلاب مراجعه کنید، آنرا در رفتار ایشان به وضوح می یابید. حتی از زبان خود ایشان!

در پاسخ به مطلب: لینک

شنیدن اعترافات این عده چند احتمال را در ذهن ایجاد می کند:

1. این افراد، واقعا در زندان و در انفرادی و شاید هم در اثر صحبت با چند نفر کار کشته با عقیده مستدل، فکر کرده اند و به این نتیجه رسیده اند که باید در افکار خود تجدید نظر کنند.

2. این اعترافات، یک عقب نشینی تاکتیکی باشد. در این صورت، ضعیف و تو خالی و پوشالی بودن این افراد، روشن می شود. شما فکر می کنید اگر امام خمینی یا خدای نکرده رهبر عزیز انقلاب را یک سال هم در انفرادی نگه دارند، ذره ای از آن چیزی که با ایمان و اعتقاد کامل به آن رسیده اند، بر می گردند؟ 

3. این اعترافات، ناشی از ترس محاکمه شدن و مجازاتی باشد که در انتظار آنهاست. در این فرض هم، همان توخالی و ضعیف بودن آنها در عقیده شان واضح می شود.

در پاسخ به مطلب : http://communist-velayat.blogfa.com/post-33.aspx

دشمنی با کسی که در این مملکت، کشتار ها کرده و در بسیاری از کودتاها و شورش های این سرزمین نقش داشته است (نامه هایی که از لانه جاسوسی به دست آمده، منتشر شده است. اینها گوشه ای از آن چیزی است که خود سران کشور امریکا علنا به آن اعتراف می کنند.) و حتی علیه کشورمان رسما و علنا بودجه سالیانه تصویب می کنند، اشکالی که ندارد هیچ، عین وظیفه است. باید توجه داشت که فریاد زدن در یک صورت اشکال ندارد و آنهم کسی است که به او ظلم شده است. فریاد مرگ بر امریکای ما، در حقیقت فریاد ظلمی است که این همه سال توسط انها بر ما و بر هم کیشانمان در کشور های دیگر می شود. باید فرقی بین ظالم و مظلوم قایل شوید. این درست نیست که ما به این نکته توجه نکنیم که آنها ظالم هستند و ما مظلوم. این نکته خیلی مهم است.

در پاسخ به مطلب: لینک

سخنان رهبر در جمع دولت جدید جالب بود. در جایی فرمودند: عده ای در همان اوایل خودشان تند روی کردند و بعد خودشان 180 درجه تغییر رویه دادند و و مخالف شدند. (البته عین عبارت یادم نبود و مضمون را گفتم).
من به جدّ معتقدم که خیلی از همین ظلم ها در زندان و غیره را خود آقای هاشمی در نظام پایه ریزی کرده اند و اکنون به آنها خرده می گیرند. و گرنه هم آقای خامنه ای و هم امام رحمت الله علیه کلا با ظلم و توجیه کردن مخالف بوده و هستند. این آقای هاشمی بود که در جای جای تاریخ انقلاب، سیاسی کاری و دروغ و نیرنگ را به خورد مردم داده و می دهند. نمونه اش زیاد است. مثلا در قطع نامه 598 به امام پیشنهاد داده بودند که من خودم این را اعلام کنم و شما من را عزل کنید. که امام نپذیرفتند.

در پاسخ به پست: لینک

چند وقتی بود که به این فکر می کردم که این جریان آقای منتظری، چقدر با روح موسوی ای ها سازگاری داره. با اومدن آقای موسوی به جریان انتخابات، انگار این زخم دوباره سر باز کرد. زخمی که مدت ها بود، وجود داشت. اسلام ساده انگارانه که در پس آن، کفری وجود دارد که با تمام قوا آماده است که ضربه خود را بزند. یادمان نرفته مقلدین آقای منتظری را در دولت آقای خاتمی. یادمان نرفته کسانی که همان ابتدا، به همراه آقای منتظری از انقلاب پیاده شدند و راه خوارج را در پیش گرفتند. و چه زشت بر دین داری بی ولایت خود می بالند! که نماز بی ولایت، بی نمازیست. تعبد نیست، نوعی حقه بازیست.

در پاسخ به : لینک

در کنار خطر های زیادی که نفاق برای جامعه اسلامی ایجاد می کند، دو خطر، الان خیلی جدی است. یک خطر اینکه جامعه، عملکرد غلط این منافقان را به عنوان عملکرد نظام و افراد درست کار قلمداد می کنند. حال آنکه این عملکرد را باید در کارنامه کفر وارد کرد (مساله را به صورت حق و باطل می گوییم که قضیه روشن تر باشد). خطر دوم این است که افراد حق، با دیدن فعال بودن این منافقین (که آنها را اهل حق می پندارند)، خیالشان راحت می شود و در کار خود سستی می کنند و همان می شود که شهید لاجوردی در وصیت نامه شان به آن اشاره کرده اند. یعنی رفتن به صفوف عقبتر. که برای جلوگیری از آن، به نظرم دو کار لازم است: اول اینکه روشن گری کرد. روشن گری نسبت به هر خلافی در جامعه. و دوم اینکه هر کس با دیدن فعالیت بقیه هم جناحان، سست نشود و انگیزه خود را از دست ندهد و او هم ادای دین نموده و کار خود را به بهترین شکل انجام دهد.

در پاسخ به :لینک

با وجود این که پست، قدیمیه اما لازمه که یک چیزه بگم.
در این زمینه، باید توجه کنیم که از نظر شرعی و الگوی اسلامی، من این طور برداشت می کنم که مبتنی بر کاربر یا مشتری بودن درست نیست. زیرا کم نداریم که در قرآن آمده که “بل اکثرهم لا یعقلون” و یا تعبیراتی از این نوع. البته که در تصمیم گیریها برای جامعه، وقتی باید نظامی انتخاب بشود یا نشود، اکثریت تعیین کننده است. اما اینکه ما حرفی را بزنیم که اکثریت بپسندد، ایده ای است که نسل بشر، در ادامه امتحان کردن هاش و مکتب دادن هاش، به اون رسیده. و صد البته می دانیم که دو نگاه وجود دارد: نگاه الهی که مبتنی بر وحی حرکت می کند و ریشه را از خداوند می داند و حق را از او می جوید. و نگاهی که به دنبال آن است که از خودش، حق را بیافریند که با این ایده، ایسم های گوناگون تا کنون آمده و بعد از این هم می آید. افراد صاحب هر دو نوع این نگاه ها هم تلاش می کنند. اما هر کدام در راه خود.
به نظرم خوب است که به هرچیز به صورت ریشه ای و تئوریک نگاه کنیم. حداقل چند لحظه. زندگی جور دیگه ای می شه. شاید جالب و مسلما مفید تر و بهتر.

به نام خدایی که از اویم و به سویش باز می گردم.

در مورد اینکه چرا اینجا رو شروع کردم، حرف زیاده.

ولی اصلش این بود که گاهی در وبلاگ کسی، بسته به موضوع پست آنها، حرفی پیش می آمد و مطلبی می نوشتم که فکر می کردم خوبه یک آرشیوی از اونها رو خودم هم داشته باشم. به همین دلیل یک کم سازماندهی شده تر فکر کردم و این وبلاگ رو زدم.